สำนักพิธีการ CP

เเม่โกหกผม 8 ครั้งในชีวิต

1. เรื่องเริ่มต้นขึ้นเมื่อผมเป็นเด็กๆ ผมเกิดในครอบครับที่ยากจนครอบครัวเราต้องอดมื้อกินมื้อเมื่อใหร่ที่ถึงเวลาทานข้าวเเม่จะเเบ่งให้ผมเพิ่มขึ้นอีกเเล้วพูดว่า " ลูกต้องกินข้าวเพิ่มขึ้นนะ....เเม่ไม่ค่อยหิว " นี่เป็นครั้งเเรกที่เเม่โกหกผม

2. เมื่อผมโตขึ้น เเม่พยายามหาเวลาว่างไปตกปลาในเเม่น้ำ เพื่อว่าผมจะได้กินอาหารมีประโยชน์ ในขณะที่ผมกินเเกงต้มปลา...เเม่จะนั่งข้างๆผมเเทะกินเศษเนื้อปลาที่ติดอยู่ ตามก้างหลังจากผมกินเนื้อปลาไปเเล้วผมตื้นตันใจมาก ผมพยายามเเบ่งเนื้อปลาให้เเม่เเต่เเม่ปฏิเสธเเละบอกว่า " ลูกกินเถอะ...เเม่ไม่ค่อยชอบเนื้อปลา "

3. เมื่อผมเรียนอยู่มัธยมต้องใช้เงินมากขึ้น เเม่ต้องหารายได้พิเศษด้วยการรับงานเล็กๆน้อยๆจากโรงงานมาทำที่บ้านบางครั้ง ผมตื่นขึ้นมาตอน ตี 1 ตี 2 ....ผมยังเห็นเเม่ทำงานอยู่ " เเม่ครับดึกเเล้ว...นอนเถอะครับพรุ่งนี้เเม่ต้องทำงานนอีก " เเม่ยิ้มกับผมเเละพูดว่า " ลูกนอนต่อเถอะ...เเม่ยังไม่เหนื่อย...นอนไม่หลับ " เเม่โกหกผมครั้งที่ 3

4. ตอนเมื่อผมใกล้จบมัธยมผมต้องไปสอบเป็นวันสุดท้าย เเม่อุตส่าห์หยุดงานไปเป็นเพื่อนให้กำลังใจผม มันเป็นวันที่เเดดร้อนมากๆ...เเม่ต้องรอผมอยู้หลายชั่วโมง เมื่อผมทำข้อสอบเสร็จ...รีบออกมาหาเเม่ เห็นเเม่เหงื่ออกท่วมตัว...เเต่ท่านกลับรินน้ำเย็นที่เตรียมมาให้กับผม ผมเห็นเเม่เหนื่อยเเละร้อนจึงขอให้เเม่ดื่มก่อน เเม่พูดขึ้นว่า " ลูกดื่มเถอะ...เเม่ยังไม่กระหายน้ำ " นั่นเป็นครั้งที่ 4 ที่เเม่โกหกผม

5. หลังจากที่พ่อผมป่วยเเละเสียชีวิตลง คุณเเม่ต้องทำงานหนักมากขึ้น เพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว เเต่ก็ยังไม่เพียงพอ ไม่ว่าคุณเเม่จะพยายามมากขึ้นเพียงไร คุณลุงที่อยู่ข้างๆบ้านท่านเป็นคนดี พยายามมาช่วยเหลือครอบครัวเราเสมอ เช่น ซ่อมหลังคาบ้านเราผุพัง ...... เพื่อนบ้านเห็นครอบครัวลำบากมากก็เเนะนำให้เเม่เเต่งงานใหม่เเต่เเม่ยืนกราน ไม่เห็นด้วย เเม่บอกผมว่า " เเม่มีลูกอยู่ทั้งคน...เเม่ไม่ต้องการความรักอีก "เเมใโกหกผมเป็นครั้งที่ 5 เเล้ว

6. ในที่สุดผมก็เรียนจบเเละมีงานทำ ผมอยากให้เเม่ที่ตรากตรำทำงานหนักมาตลอดได้พักผ่อนบ้าง เเต่เเม่ไม่ยอม กลับไปตลาดทุกเช้า ขายผักที่หามาได้เพื่อเลี้ยงชีพ ทั้งๆที่ผมพยายามส่งเงินมาให้เเม่ ( ผมต้องไปทำงานในเมืองที่ห่างไกล ) เเม่ไม่ค่อยยอมรับเงินผม บางครั้งยังส่งเงินกลับคืนมาให้ผมอีก เเม่พูดกับผมว่า " เเม่มีเงินใช้พอเเล้ว...ลูกควรเก็บเงินไว้สร้างฐานะ " เเม่โกหกผมเป็นครั้งที่ 6

7. เพื่ออนาคตที่ก้าวหน้า ผมตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโทด้วยทุนของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในอเมริกา เมื่อผมเรียนจบก็ได้ทำงานที่นั่นเเละมีเงินเดือนค่อนข้างสูง เมื่อทำงานไปได้สักพัก...ผมอยากให้เเม่มาอยู่กับผมที่อเมริกาเพื่อว่าท่านจะ ได้หยุดทำงาน พักผ่อนในบั้นปลายของชีวิต เเต่เเม่ไม่อยากรบกวนผม...บอกผมว่า " เเม่ไม่คุ้นเคยชีวิตในต่างเเดน " ครั้งที่ 7 เเล้วซินะที่เเม่โกหกผม

8. เมื่อเเม่เเก่ตัวลงไปเรื่อยๆ ในที่สุดเเม่ก็เป็นมะเร็งเเละเข้าผ่าตัดที่โรงพยายาล ผมลางานเเละรีบบินกลับมาหาเเม่สุดที่รักทันที เเม่ผมนอนพักฟื้นอยู่บนเตียงเมื่อผมไปถึง น้ำตาผมไหลอาบเเก้ม เมื่อเห็นเเม่ดูผ่ายผอมเเละดูทรุดโทรมลงมาก เเม่รู้สึกดีใจมากที่เห็นผม...พยายามยิ้มอย่างสดชื่น ด้วยความยากลำบาก ผมรู้ดีว่าเเม่ฝืนความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างสุดฝืน จากโรคมะเร็งร้ายที่ลามไปทั่วทั้งตัว ผมโอบกอดเเม่พร้อมกับร้องไห้ด้วยความสงสาร หัวใจผมในขณะนั้นเศร้าหมองเเละเจ็บปวดอย่างที่สุดเเม่พยายามปลอบผมด้วย เสียงที่เเหบพร่าเเละสั่นเครือ " ลูกรักของเเม่...เห็นหน้าลูกเเม่ก็ไม่รู้สึกเจ็บเเล้ว " นี่เป็นครั้งที่ 8 ที่เเม่โกหกผม เเละเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตที่เเม่โกหกผม เเม่ที่ผมรักเเละบูชามาตลอดได้ปิดตาลงเเละจากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ หลังจากที่เธอกล่าวคำโกหกครั้งที่ 8 จบลง.......