
เขตอภัยทาน หรือจะเรียกว่าพื้นที่คุ้มครองนั้น มีมาตั้งแต่โบราณ สมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พระองค์มีพระราชโองการให้จัดตั้ง "เขตอภัยทาน" กำหนดพื้นที่หวงห้ามในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา หรือเขตสงวนสำหรับล่าสัตว์ป่า เพื่อคุ้มครองสัตว์ ปลา และป่า นับได้ว่าเป็นการคุ้มครองสัตว์ป่ายุคแรกเริ่ม
กลายเป็นประเพณีสืบต่อมาจนปัจจุบัน
ท่านเจ้าคุณพระธรรมกิตติวงศ์ วัดราชโอรสาราม ป.ธ.9 ราชบัณฑิต อธิบายความคำว่า อภัยทาน แปลว่า ให้อภัย ให้ความไม่มีภัย ให้ความปลอดภัย เรียกสถานที่ที่ให้อภัยเช่นนั้นว่า เขตอภัยทาน เช่น บริเวณวัดที่มีนกอาศัยอยู่ชุกชุมหรือบริเวณหน้าวัดที่เลี้ยงปลาชนิดต่างๆ ไว้ ทางวัดจะเขียนประกาศไว้ว่า "เขตอภัยทาน" หรือ "เขตอภัยทาน ห้ามยิงนก ห้ามจับปลา" เป็นต้น
|